ΜΗΔΕΙΑ, Το Υπερβατικό Μεγαλείο

ΜΗΔΕΙΑ

Ο Δημήτρης Αθανίτης μας δίδει αυτή την τραγωδία στη μεγάλη οθόνη, μ' έναν τρόπο λιτό και μεγαλειώδη ταυτόχρονα.
 
Ο σκηνοθέτης φωτίζει με τον δικό του τρόπο,  μια μεγάλη τραγική ηρωίδα μέσα στο ανυπέρβλητο μεγαλείο των φυσικών τοπίων, που συνυπογράφουν την τραγική έκβαση και παραλληλίζονται με τον ψυχισμό της ηρωίδας (Αλεξάνδρα Καζάζου).
 
Το αδιόρατο  που εγκυμονεί η γυναίκα ως γενεσιουργός φύση δεν υποτάσσεται στις ανθρώπινες πεποιθήσεις που ζητούν συμβιβασμό.
Η Μήδεια ως  σύμβολο, είναι η ίδια η φύση που γεννά και που μοιραία  ξαναπαίρνει στους κόλπους της τα γεννήματα της. Και αυτό επίσης άριστα μας το δίδει ο σκηνοθέτης και η πρωταγωνίστρια.
 
Πολύ ενδιαφέρον το ό,τι στην κινηματογραφική ροή της ταινίας, η έκβαση δεν είναι εξ αρχής προκαθορισμένη, (βάσει σκηνοθετικής ματιάς).
Η Μήδεια του Αθανίτη, ψάχνει μέχρι το τέλος, τη λύτρωση, τη σωτηρία  αλλά αναπόφευκτα οδηγείται  στην καταστροφή σαν μια έκβαση μοιραία όπως ορίζει η τραγωδία, και οι άγραφοι φυσικοί νόμοι. Αυτή είναι η ανθρώπινη κατάσταση, που  ο σκηνοθέτης συμπάσχει μαζί της και την δικαιώνει.
 
Ο Δημήτρης Αθανίτης  δικαιώνει το έργο, ερευνώντας την ανθρώπινη κατάσταση μέσα στο υπερβατικό μεγαλείο της!....
Σπουδαία κινηματογραφική ταινία!
 
-Ίωάννα Λαδοπούλου Παπαδοπούλου-